Voorzitter, leden van de raad, en natuurlijk de inwoners van Leusden,
Daar sta ik dan. Sommigen kennen me al uit de vorige periode als fractievertegenwoordiger voor LeusdenVooruit.
Voor de rest: ik ben André Dammer. En die achternaam? Dat is al m’n hele leven een dingetje. Dammers, Drammer… en ja, zelfs ‘Dommer’.
Ik herinner me nog een vergadering waarin de heer Van den Brink me als voorzitter per ongeluk exact zo noemde. Geen zorgen, voorzitter: vanavond houden we het gewoon bij Dammer.
Mijn reis naar deze inmiddels prachtige zaal was een mooie rit. Ik ben geboren en getogen in Oost-Groningen. Het grootste deel van m’n jeugd bracht ik door in Heiligerlee. Voor een aantal van jullie wellicht bekend als de plaats waar de Tachtigjarige Oorlog in de 16e eeuw begon.
Toen ik er opgroeide, voelde het soms alsof die oorlog er net voorbij was. Ik maakte nog mee dat het riool werd aangelegd, dat er een verharde weg kwam én dat we thuis telefoon kregen!
Ligt dat aan de tragere ontwikkeling van Oost-Groningen? Of aan mijn leeftijd? Ik laat het in het midden.
Voor m’n HTS-studie trok ik naar Haarlem. Een mooie studententijd. Daar ontmoette ik mijn vrouw. We kochten een bovenwoning en bleven na onze studie nog een tijdje hangen in Haarlem. We trouwden in het oude stadhuis.
Via Amersfoort, waar we ruim 10 jaar hebben gewoond en waar onze drie zonen zijn geboren, kwamen we uiteindelijk in Leusden terecht. Hier wonen we inmiddels alweer bijna twaalf jaar met ontzettend veel plezier.
Mijn interesse in de politiek begon dicht bij huis. Er speelde een dossier waarin grootgrondbezitters een deal wilden sluiten ten koste van afspraken en omwonenden, gefaciliteerd door de gemeente leek het.
Ik dook erin en rolde zo de lokale politiek binnen. Al snel werd m’n interesse breder. Sterker nog: ik had overal een mening over.
Vijf jaar geleden werd ik gebeld door Hilde van den Heuvel. Of ik mee wilde doen met de nieuwe partij LeusdenVooruit. Zij had deze partij opgericht, mede met onder andere Albert Kramer en Jan Jaap Nijemeisland.
Ik hoefde niet lang na te denken. Als fractievertegenwoordiger heb ik de afgelopen jaren enorm veel geleerd. Niet alleen van mijn fractiegenoten, maar juist ook van de raad, het college, de ambtenaren én de inwoners. Het is een eer om nu als raadslid het beste te doen voor ons mooie Leusden en nog meer te leren.
Dat doe ik gelukkig niet alleen. Mijn collega Jan Jaap Nijemeisland benadrukte in zijn maidenspeech al het “we” en niet het “ik”. We doen het samen. Als fractie, raad, college, én als heel Leusden.
Vanuit dat ‘samen’ wil ik me inzetten voor mijn belangrijkste drijfveren: rechtvaardigheid, vertrouwen, natuur en klimaat.
Rechtvaardigheid betekent voor mij: opkomen voor onze inwoners, en ons niet laten leiden door de mooie praatjes van grote bedrijven.
Laten we in deze zaal uitgaan van onderling vertrouwen, en ons niet uit elkaar laten spelen door de politieke waan van de dag en populisme uit Den Haag. Iedereen hier in deze zaal wil uiteindelijk het beste voor onze dorpen.
Als het gaat om natuur en klimaat, word ik soms best somber. De balans slaat te vaak door naar economie en eigenbelang. Als we onze leefomgeving leefbaar willen houden, vraagt dat wat van ons allemaal.
Dat heeft een prijs, ja. Maar nu niets doen, kost ons in de toekomst nog veel meer.
Het mantra moet niet meer zijn: wat kan, maar wat moet.
Afgelopen zomer stonden we met ons tentje in de bergen van Oostenrijk. We wandelden naar een gletsjer en zagen op borden hoe schrikbarend snel het ijs verdwijnt.
Ik keek naar m’n jongste zoon van 17 en zei: “Jij bent waarschijnlijk de laatste generatie die nog gletsjers ziet in de Alpen.”
Dat maakt diepe indruk. Niet alleen bij mijn zoon, maar ook bij mij. Dat besef neem ik mee in alles wat ik hier voor Leusden doe.
Dat brengt mij vanavond ook direct bij de praktijk van alledag. Want die balans tussen de economie en onze leefomgeving moeten we júist ook lokaal vinden, in ons eigen prachtige en historische buitengebied.
Daarom zijn wij vanavond ook mede-indiener van de motie ‘Geef Leusdense boeren toekomstperspectief’.
Voor LeusdenVooruit is het essentieel dat we onze agrariërs een écht, duurzaam perspectief bieden. En dat perspectief vinden we alleen als we actief de dialoog opzoeken met álle partijen in het buitengebied, inclusief onze natuurorganisaties.
Ik ben dan ook ontzettend blij dat we in Leusden ondernemers hebben die de moedige overstap durven te maken naar biologische landbouw. Zij laten zien hoe we die zo belangrijke balans in ons buitengebied kunnen herstellen. Samen, in gesprek met elkaar.
Voorzitter, ik heb er zin in. Zin om samen aan de slag te gaan.
En mocht ik in mijn enthousiasme een keer blijven hangen in m’n woorden…
…dan hoop ik dat ik van u een klein beetje extra spreektijd krijg.
Dank u wel.